glutenvrije keuken

Een blog over mijn alledaagse ervaringen met coeliakie


Een reactie plaatsen

Feestjes en zo….

Het is de tijd van het jaar waar feestjes er nu eenmaal bij horen.

Afspreken met familie of vrienden, gezellig samen genieten van de sfeer, met daarbij zonder uitzondering een hapje of een heuse maaltijd.

Net zoals elke gebeurtenis, vergt dit enige voorbereiding…. Afspraken worden gemaakt en iedereen kan onbezorgd genieten.

Nu is dit voor mij niet echt onbezorgd, maar dat laat ik echt niet aan mijn hart komen…. Niet meer…

De afspraken en voorbereiding zijn dan wel iets belangrijker geworden.  Zo kan ik inschatten wat de mogelijkheden zullen zijn en wat ik best zelf kan voorzien.  Bovendien heb ik altijd wel iets achter de hand voor ‘het geval dat’.

 Zo hadden we ook een Kerst-/Eindejaarsfeestje na het Spaans examen.

Dit zijn mensen die ik nauwelijks ken en in een taalles komt een intolerantie doorgaans niet ter sprake.

Mijn verjaardag, vorige maand, had ik als ‘ingangspoort’ gekozen om iedereen te introduceren met coeliakie.

De glutenvrije cupcakes gingen vlotjes binnen en het onderwerp werd aangesneden.

 Kort hierna werd afgesproken wie wat zou meebrengen voor het feestje.

Verrassend was al dat enkele medeleerlingen meteen vroegen waarop ze konden/moesten letten, of ik wel wijn kon drinken, welke chips ik mocht enz.

Zelf had ik Spaanse olijven voorzien, maar ook nog wat brood en toastjes gebakken voor de ‘pan con tomate’ en bij de ‘guacamole’.

Ik had geluk…. Zo goed als alles bleek effectief gluten- en tarwevrij te zijn!  Chorizo, hesp, kaasblokjes, chips, tortilla, salami,…

Bovendien was de lerares zo lief om een portie tomatenstukjes voor me apart mee te nemen!  Dit had ik al helemaal niet verwacht J

Het enige wat een probleem leverde, was uiteraard het brood; de kruimels en de glutenvingers, maar ik had als eerste mijn ‘voorraadje’ in een aparte schaal en hoefde enkel uit te kijken voor voorbijkomende kruimels.

 Op deze manier zijn opnieuw een vijftiental mensen gesensibiliseerd en op de hoogte van hoe delicaat het dieet eigenlijk wel is…. en, m.u.v. mijn brood, heb ik de rest netjes, onaangeroerd, terug naar huis meegenomen.

Zo mag het altijd zijn…